รักที่ตัวตน...แค่เรื่องหลอก - DarkDream

ไม่รู้ทำไมนะ แต่อยู่ดีๆ ผมก็นึกถึงไอ้พวกความคิดแบบพวกซื่อบื้อ (AFC) ขึ้นมา:

"เดี๋ยวก็มีคนรักในแบบที่คุณเป็นเองแหละ"
"ความดีข้างในต่างหากที่สำคัญจริงๆ"
"เนื้อคู่คุณรออยู่ข้างนอกนั่นแหละ"

ถามจริง เหี้ยพวกนี้มันก็แค่เรื่องหลอกเด็กเหมือนซานตาคลอสกับนางฟ้าฟันน้ำนมไม่ใช่เหรอ? (เรื่องสวยหรูที่เอาไว้ปิดบังความจริงอันโหดร้ายของชีวิต)

ประเด็นที่ผมจะสื่อคือ ผู้หญิงเขาไม่สนขี้เล็บหรอก (อย่างน้อยก็ในช่วงแรก) ว่าคุณจะเป็นคนดี มีความสามารถ ฉลาด หรือจิตใจดีแค่ไหน สิ่งที่ผู้หญิงต้องการจริงๆ คือให้คุณไปกระตุ้น "อารมณ์" ของเธอต่างหาก การเป็นคนที่มีความมั่นใจ คุมเกมได้ และที่สำคัญที่สุดคือ "มีความท้าทาย" นั่นแหละคือสิ่งที่ผู้หญิงจะตอบสนองทางอารมณ์ ผมว่าเธอสนแค่ว่าคุณทำให้เธอหัวเราะได้ มากกว่าการที่คุณไปทำงานการกุศล เคยบวชเรียน หรือไปช่วยชีวิตคนมาซะอีก

ในความเป็นจริง ถ้าอยากจะเป็นนักรัก (Don Juan) ตัวจริง คุณต้องทำให้เธองง (มีความลึกลับ) ว่าคุณเป็นคนยังไง สิ่งที่คุณควรทำคือพยายาม "ไม่" เผยไต๋ออกมาให้มากที่สุด อย่าบอกทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเอง หรือบอกว่าคุณรู้สึกยังไงกับเธอ
ความจริงก็คือ ผู้หญิงไม่ได้รักคุณในแบบที่คุณเป็นหรอก ถ้าเธอรู้หมดว่าคุณเป็นคนยังไง เธอก็จะเขี่ยคุณทิ้งทันที เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะคุณจะกลายเป็นของน่าเบื่อสำหรับเธอ เธอจะไม่มีเรื่องให้ไปเพ้อฝันหรือสงสัยในตัวคุณอีกต่อไป

ศิลปะของการหว่านเสน่ห์มันคือการสร้างภาพลักษณ์ที่ลึกลับ จนเธอเดาไม่ถูกว่าตอนนี้เธออยู่ในสถานะไหนสำหรับคุณ คุณกำลังสร้าง "ละครสั้น" เพื่อดึงดูดความสนใจของเธอ—ไอ้เรื่องโรแมนติกเพ้อเจ้อทั้งหลายนั่นแหละ และพอเธอเริ่มสนใจจนถึงขีดสุด เธอจะเริ่มรุกรานคุณเพื่อขุดคุ้ยเรื่องของคุณให้ได้มากที่สุด และพยายามจะ "ทำลาย" คุณด้วยการควบคุมและกดหัวคุณไว้ ทำไมเธอถึงอยาก "ทำลาย" คุณน่ะเหรอ? ก็เพราะเธออยากรู้ว่าความสนใจที่เธอมีให้คุณมันคุ้มค่าหรือเปล่า (ผมเชื่อว่าผู้หญิงเกลียดการที่ตัวเองต้องไปหวั่นไหวกับใครสักคน—อย่าลืมว่าพวกเธอคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิง และการแสดงอารมณ์กับผู้ชายสักคนคือของขวัญอันล้ำค่า—ยกเว้นว่าเธอจะมั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นคือ "ของจริง") เธออยากดูว่าคุณน่ะตรงตามสเปก "ชายในฝัน" งี่เง่าๆ ที่เธออ่านในนิยายรักราคาถูกหรือเปล่า

เพราะฉะนั้น เธอไม่แคร์หรอกว่า "ข้างใน" คุณเป็นยังไง สิ่งที่เธอต้องการคือผู้ชายที่ไม่ยอมก้มหัวให้เธอ ไม่ยอมตามใจเธอไปซะทุกเรื่อง และทำให้เธอต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาเพราะไม่แน่ใจว่าเธอคุมคุณอยู่หมัดหรือเปล่า เพราะคุณพร้อมจะเดินจากไปได้ทุกเมื่อ

พูดง่ายๆ คือ การจะรั้งผู้หญิงไว้ คุณต้องทำให้เธอตื่นตัวตลอดเวลา ให้เธอได้สงสัยในตัวคุณเพื่อเติมเชื้อไฟให้ "ดราม่า" ที่เธอโหยหา โลกของเธอมันน่าเบื่อ และเธอต้องการความตื่นเต้น

นี่แหละคือผู้หญิง (อเมริกัน): เชิด สปอยล์ตัวเอง แถมยังอีโก้สูง พอมีรายได้เลี้ยงตัวเองได้ เธอก็รู้ว่าไม่ต้องง้อผู้ชายเพื่อความอยู่รอดอีกต่อไป ทีนี้เธอก็มีสิทธิ์ที่จะนั่งไขว่ห้างแล้วบอกว่า "มาเอนเตอร์เทนฉันหน่อยสิหนุ่มๆ ทำให้ฉันรู้สึกฟินเดี๋ยวนี้ ทำให้ฉันรู้สึกอยากไล่ล่าและทำลายพวกเธอ" สังเกตไหมว่าทุกอย่างหมุนรอบตัวเธอ เธอสนแค่ว่า เธอ รู้สึกยังไง เธอสนแค่ว่า เธอ สนุกไหม แล้วผู้ชายอยู่ตรงไหนล่ะ? ผู้ชายก็เป็นแค่เครื่องมือที่ทำให้ เธอ เกิดความรู้สึกเท่านั้นแหละ ผู้หญิงคือศูนย์กลางจักรวาล

ทีนี้ลองมาดูว่าในหัวของพวกหลงตัวเองที่คิดว่าโลกหมุนรอบตัวเองแบบนี้ เขาต้องการอะไรบ้าง:

"ทุกอย่างต้องเป็นไปตามใจฉัน"
"ฉันดีเกินไปสำหรับเกือบทุกคน"
"ฉันต้องการให้คนมาบูชาและเทิดทูน"
"ฉันต้องการให้คนมารุมเอาใจ"

นี่แหละคือ "เจ้าหญิง" ของคุณ

แล้วคุณต้องทำยังไง? ก็ทำตรงข้ามกับที่เธอต้องการไงล่ะ

"ทุกอย่างต้องเป็นไปตามใจฉัน" -> คุณก็ไม่ต้องตามใจเธอตลอด บอกไปเลยว่า "จะเอาแบบนี้ ถ้าไม่เอาก็เชิญ"
"ฉันดีเกินไปสำหรับเกือบทุกคน" -> คุณต้องแสดงให้เห็นว่าเธอไม่ได้ "ดี" ขนาดนั้น ด้วยการ "ไม่" ปฏิบัติกับเธอเหมือนเจ้าหญิง ทำตัวมั่นใจเหมือนว่าเธอเป็นแค่หนึ่งในผู้หญิงนับพันที่คุณเคยเจอมา ไม่ต้องไปประเคนของขวัญหรือคอยอวยว่าเธอเลิศเลอแค่ไหน
"ฉันต้องการให้คนมาบูชาและเทิดทูน" -> อย่าทำตัวว่างให้เธอตลอด อย่าไปบอกรักเธอ อย่าไปเออออห่อหมกกับทุกอย่างที่เธอพูดหรือทำ ปฏิบัติกับเธอเหมือนคนธรรมดาทั่วไป
"ฉันต้องการให้คนมารุมเอาใจ" -> ทำตัวให้ท้าทายด้วยการแสดงความไม่ค่อยสนใจออกไปบ้าง นัดเจอเธอแค่สัปดาห์ละครั้งก็พอ

ทีนี้ ทำไมการทำตรงข้ามกับสิ่งที่เธอ "ต้องการ" (ทำตัวเป็นไอ้ตัวแสบ) ถึงทำให้เธอตอบสนองล่ะ? ทำไม "พ่อคนดี" ที่คอยเติมเต็มความต้องการของเธอถึงถูกเขี่ยทิ้ง?

เพราะการขัดใจเธอคือการสร้าง "แรงเสียดทาน" (Friction) และผู้หญิงก็ชอบแรงเสียดทาน เพราะมันคือหัวใจของดราม่า

แรงเสียดทาน -> ดราม่า -> ความตื่นเต้น -> อารมณ์ -> ความรู้สึก

สิ่งที่ตามมาคือการชิงไหวชิงพริบ เหมือนแมตช์มวยปล้ำนั่นแหละ ผลที่ได้คือไม่ผู้ชายสติแตก (เริ่มยอมตามใจ) ก็ผู้หญิงนั่นแหละที่ถลำลึกไปกับดราม่าจนถอนตัวไม่ขึ้น (การถูกกระตุ้นตลอดเวลาทำให้ล้าได้) ถึงจุดนี้ผู้หญิงจะเริ่มเกลียดผู้ชายคนนั้นเพราะเธอเอาชนะไม่ได้ แต่ที่ตลกคือเธอทิ้งเขาไม่ได้ เพราะเธอเสพติดความตื่นเต้นที่เขาหยิบยื่นให้ไปแล้ว

ในขั้นตอนนี้ ผู้หญิงจะพูดประมาณว่า "ทำไมต้องเล่นเกมกับฉันด้วย ฉันอยากให้ความสัมพันธ์ของเราไปรอดนะ ฉันว่าคุณไม่จริงจังกับฉันเลย ทำไมคุณไม่รักฉันบ้าง..."

สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นทำสำเร็จก็คือ เขาได้ทำลายภาพลักษณ์หลงตัวเองที่เธอเคยมี ตอนนี้เขากลายเป็นแหล่งความสุขของเธอไปแล้ว เธอขาดเขาไม่ได้ พอเริ่มโหยหา จุดสนใจก็จะเปลี่ยนจากตัวเธอมาอยู่ที่ตัวเขาแทน ทีนี้เธอจะเริ่มคิดแบบนี้:

"ถ้าฉันยอมทำตามใจเขาบ้าง เขาอาจจะไม่ทิ้งฉันไป"
"เขาไม่ได้ปฏิบัติกับฉันเหมือนเจ้าหญิง หรือว่าจริงๆ แล้วฉันไม่ใช่เจ้าหญิง? หรือว่าเขาเหนือกว่าฉัน?"
"ถ้าฉันทำตัวดีๆ และเป็นฝ่ายให้บ้าง เขาอาจจะแสดงความรักกับฉันมากขึ้น"
"ฉันแค่ต้องการความสนใจจากเขา อยากให้เขาบอกว่ารักฉัน"

ถึงจุดนี้ ผู้หญิงจะโหยหาการยอมรับจากผู้ชายที่ปราบเธอได้ (ชนะการชิงไหวชิงพริบ) เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอไม่มั่นใจในตัวเอง ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร และไม่แน่ใจว่าตัวเองน่ารักพอไหม (เธออยากได้รับความรักจากผู้ชายที่ทำให้เธอหวั่นไหวได้) ผู้ชายคนนั้นได้ดึงเธอออกมาจากศูนย์กลางจักรวาลและสร้างช่องว่างในใจเธอขึ้นมา สิ่งที่ผู้หญิงต้องการในระยะนี้คือให้เขามาเติมเต็มช่องว่างนั้น และทำให้เธอรู้สึกว่าเธอนั้นมีค่า น่ารัก และน่าเคารพ

ถ้าเป็น "ไอ้เลว" (Mr. Jerk) ทั่วไป พอถึงจุดนี้ก็จะทำพัง (ด้วยการไม่ให้เกียรติและไม่แสดงความรักเลย) จนสุดท้ายเธอก็จะรู้ตัวว่าเขาไม่แคร์จริงๆ (สนใจแต่โลกของตัวเอง) จนเธอทนอยู่กับช่องว่างที่ว่างเปล่านั้นไม่ได้

แต่ถ้าเป็น "ผู้ชายที่ฉลาด" พอถึงจุดนี้เขาจะเริ่มแสดงความรัก ความใส่ใจ และความเคารพจริงๆ แล้วบอกเธอว่าเธอ "คู่ควร" กับมันแล้ว เธอจะรู้สึกดีสุดๆ เพราะเธอได้รับสิ่งที่ต้องการจากคนที่เธอต้องการจริงๆ (ผู้หญิงก็อยากได้รับการปฏิบัติที่ดีและอยากถูกรักเหมือนพวกเรานั่นแหละ) และมันไม่ได้มาง่ายๆ ทีนี้เขาก็จะเข้าไปเติมเต็มช่องว่างนั้น เพียงแต่ครั้งนี้เธอไม่ใช่ศูนย์กลางจักรวาลอีกต่อไป แต่เป็น "เขา" ต่างหาก ถึงจุดนี้เธอจะอยากทำทุกอย่างเพื่อให้เขามีความสุข ซึ่งตรงนี้แหละที่นิสัยแบบ "พ่อคนดี" จะเริ่มเอามาใช้ได้

อาจจะแค่จุดนี้แหละที่เธอจะเริ่มรักในแบบที่คุณเป็นจริงๆ เพราะเธออยากจะเห็นว่า "รางวัล" ที่เธอได้มานั้นมีดีอะไรบ้าง แต่ความจริงก็คือ ไอ้ "ความดีข้างใน" มันไม่ได้มีผลเลยในการจีบผู้หญิงให้ติด หรือทำให้เธอตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรก

มันเศร้าแต่มันคือเรื่องจริง ผู้หญิงรักคุณได้ แต่ไม่ใช่รักในแบบที่คุณเป็น (ในตอนแรก) เรื่องนี้กวนใจผมมากเลยว่ะ

พวกคุณคิดยังไงกันบ้าง?